Challenge Roth 2017

9 juli 2017 – Thomas

Mijn prestatie van vorig jaar tijdens de Challenge Roth kwam voor mij een beetje uit het niets. Al jaren zit ik op een nivo dat ik op een goede dag in de 8:50 kan finishen en dan in mijn 20ste hele tref ik een super dag en ga 8:39. Dan is het toch lastig om niet te gaan dromen en te denken dat er misschien nog meer mogelijk is. Zo heb ik ook de aanloop van Challenge Roth 2017 beleefd, ik weet dat ik met de hoeveelheid uren die ik kan maken heel erg blij mag zijn als ik weer een keer sub 9 kan gaan, maar aan de andere kant hoopte ik ook op weer zo’n geweldige dag als vorig jaar. 

De hele opbouw naar Challenge Roth was ons vorig jaar erg goed bevallen, dus dit jaar ongeveer hetzelfde gedaan. Weer 2 weken in Roth gezeten in mei als trainingsvakantie. Veel op het parcours gefietst en het nieuwe loopparcours verkend. Het vorige parcours liep voor een groot gedeelte over een gravel pad langs het Main-Donau kanaal. Het waren lange rechte stukken, maar ik vond het perfect om in een lekker ritme te komen en deze door te trekken en het gravel geeft toch wat meer demping dan asfalt waardoor je benen wat frisser blijven. Het nieuwe parcours gaat nagenoeg volledig over asfalt en bevat veel meer hoogtemeters. Vooral in de nieuwe lus naar Büchenbach zitten een paar pittige beklimmingen die best lang doorlopen. Daarnaast kom je nu 4x door het centrum van Roth die volledig bestraat is met kinderkopjes. Ook niet ideaal om op te lopen. Bij zo’n relatief zwaar loopparcours is het voor mij ook belangrijk om deze goed te kennen zodat ik me in de wedstrijd niet laat afleiden door de ‘ongemakken’ van het parcours, maar me kan focussen op het proces waar ik mee bezig ben. 

Na Challenge Heilbronn van 3 weken geleden zijn we doorgereden naar Roth om voor de wedstrijd nog weer 3 weken op locatie te trainen. Uiteraard weer veel op het parcours gefietst en de lus naar Büchenbach nog een paar keer op hoog tempo gelopen.
In de afgelopen jaren stond er eigenlijk nooit zo veel wind in Landkreis Roth, maar de laatste 3 weken stond er eigenlijk altijd wind en soms zelfs zo veel dat je het gevoel had terug te zijn in de polder. De voorspelling voor de wedstrijddag was windkracht 1 a 2, dus dat was perfect.

Wedstrijddag

DSC 3363

Ik start om 6:30 in de eerste van vele waves. We konden iets van 10 min voor de start het water in om nog even kort in te zwemmen. Ongeveer 5 min voor de start positioneer ik me bij de startlijn waar het op dat moment nog relatief rustig is. De volgende paar minuten komen er steeds meer atleten bij de startlijn liggen en iedereen wil blijkbaar op de eerste rij liggen. Het is zo druk dat ik al de chaos voorzie als zich dat na het startschot in beweging moet brengen. Ik heb geen zin in die knokkerij en ga achteraan liggen.

DSC 3407

Daar lag ik vorig jaar ook toen ik Nina nog wat probeerde rustig te houden en toen kon ik ook een goede groep pakken. Toen ik nog in de drukte lag hoorde ik op eens een vrouwenstem achter me. Normaal gesproken niet heel uitzonderlijk natuurlijk, maar dit jaar starten de vrouwen PRO’s 5 min later dan de mannen.

DSC 3395

Deze dame bleek Daniela Ryf te zijn die volgens mij nog niet doorhad dat zij niet om 6:30 zou starten. Gelukkig voor haar kwam ze er op tijd achter en kon ze nog even 5 min langer inzwemmen. Na de start is het voor me even druk, maar er komen altijd gaten en met af en toe een tussensprint heb ik vrij snel vrij water voor me zodat ik mijn eigen tempo kan zwemmen.

DSC 3412

Mijn plan was om tot aan het eerste keerpunt (1440 meter) mijn eigen tempo te zwemmen en daarna voeten te pakken die bij mij in de buurt zaten om energie te sparen. Zo gezegd zo gedaan en het tempo van de groep waar ik in kwam was goed. In deze groep het hele stuk terug naar de start gezwommen.

DSC 3452

Ik denk dat mijn aandacht even verslapte want op een bepaald moment keek ik weer voor me en was er een breuk met de groep en ze waren ook al te ver weg om er weer heen te zwemmen. De laatste km niet eens heel veel tijd verloren op die groep en na 55:49 sta ik weer op de kant. Voor mij een prima zwemtijd.

T1 gaat prima. Eenmaal op de fiets zitten er wel wat atleten om me heen, maar die rijden of veel harder of veel langzamer.

DSC 3543

De eerste 20 km fiets ik alleen, dan komen er 2 atleten voorbij waarvan eentje vorig jaar 4:32 fietste. Dat leek mij een mooie tempomaker en op de klim naar Selingstadt kon ik goed mee, maar in de afdaling reden ze keihard bij me weg en zat ik weer alleen. Dan maar eigen tempo rijden. Vlak voor Thalmassing komt Dirk Wijnalda me voorbij. Ik had al gezien dat zijn fiets nog in T1 stond toen ik vertrok, dus ik wist dat hij ergens voorbij zou komen. Zijn tempo was prima en ik kon mooi een stukje met hem mee. Daarna kwam er een Duitse turbo over ons beide heen die kort iets tegen Dirk zei en daarna hard doorstoomde. Dirk ging met hem mee en ik zat weer alleen. Ik kon prima mijn beoogde wattage trappen, maar ik vind het mentaal altijd wel lekker om iemand om me heen te hebben die een vergelijkbaar tempo rijdt. Boven aan de Kalvarienberg bleek dat het (tegen de voorspelling in) niet mee viel met de wind. Afgelopen jaren kwam de wind in de 2de ronde wat opzetten, maar deze keer was die er in de 1ste ronde al en hij kwam niet uit een gunstige richting.

Tot aan Karm (km 55) alleen gereden en toen kwam Daniella Ryf voorbij (5 min later gestart) met nog 2 andere mannen. Qua tempo een lekker groepje en met hun op kunnen rijden tot aan Solarerberg. Aangezien Ryf de koploopster bij de vrouwen was, had ze een kleine motor begeleiding van 1 official, 1 cameraploeg en 1 race security. Solarerberg omhoog zat ik achteraan, achter 2 motoren. Op zich wel lekker omdat er dan genoeg ruimte is om te fietsen, maar boven op Solarerberg was Ryf al een stuk weggereden.

DSC 3619

Die andere 2 mannen konden het gat weer dichten naar Ryf, maar ik heb me 10 km uit de naad gefietst om weer de aansluiting te krijgen wat niet gelukt is. Ik kon ze 50-100 meter voor me zien fietsen, maar ik kwam er niet bij. En daarna waren de benen leeg.

DSC 3634

Achteraf was dit niet zo’n goede actie, maar blijkbaar kan je na 20 hele triathlons nog steeds wat leren. Blijkbaar wilde ik zo graag in een goede groep mee dat ik te lang in het rood ben gaan rijden om er bij te zitten en daar kreeg ik de rekening van. In de kilometers daarna kwamen er regelmatig groepen langs waar ik graag bij wilde aanpikken, maar ik had de power gewoon niet meer. Zo goed als het ging nog proberen te pushen en na 4:52:40 kwam er een einde aan mijn ‘lijdensweg’.

DSC 3757

Als je redelijk gesloopt van de fiets af komt is het altijd de vraag of je nog een beetje lekker kunt lopen. De eerste 2 km moest ik echt in mijn ritme komen, maar daarna kon ik toch lekker doorlopen.

DSC 3774

Ik moest een marathon lopen van rond de 3:08 om nog onder de 9 uur te finishen, maar daar wilde ik me niet te vroeg mee bezig houden. Eerst maar eens de eerste ronde van 21 km goed doorkomen en dan kijken wat de status was. Sinds december 2016 loop ik (naast het fietsen) ook op vermogen (Stryd II). Vooral op een heuvelachtig parcours, wat Roth nu is, is vermogen ideaal om goed te temporiseren. Ik ben snel (onbewust) genegen om wat aan te zetten als het heuvelop gaat en dit zie je direct terug in je vermogen. Heuvelop dus gevoelsmatig wat inhouden en daarna op het vlakke of omlaag het tempo weer oppakken. Op die manier hakken die heuvel partijen er toch minder hard in. En dat was wel belangrijk, want in de 2e lus van het 21 km rondje zaten flink wat pittige klimmetjes die in het tweede rondje behoorlijk wat slachtoffers zou kunnen maken.

DSC 3877

Terwijl het in de ochtend redelijk overdekt was met wolken, kwam de zon in de middag door en begon het aardig warm te worden. Gelukkig waren er veel verzorgingsposten en wisselden de stukken zon en schaduw elkaar wat af waardoor het nooit te warm aanvoelde.

Halverwege kwam ik door in de 1:34 en ik voelde me nog steeds goed. Sub 9 zou lastig worden, maar ik wilde niet te vroeg de handdoek werpen en ben zo goed als het ging tempo blijven lopen. De lus naar An der Lände ging nog best goed, maar de tweede lus naar Büchenbach hakte er ook bij mij in. Ik kon gelukkig nog goed blijven doorlopen, maar het tempo voor een sub 9 finish was er niet meer. Met deze wetenschap kon ik in ieder geval in alle rust genieten van de finish chute en met een klein feestje in het stadion finishen in 9:03:24 met een 3:11:17 marathon.

DSC 4146

Op dit loopparcours ben ik erg blij met deze tijd en tevreden over hoe vlak ik de marathon heb kunnen lopen (3 min verval). Gelukkig was Nina achter de finish aanwezig en konden we direct onze dag met elkaar delen. Op dat moment had mijn marathon de nare smaak van het fietsen wat weggespoeld, maar ik kon nog niet echt tevreden zijn met mijn prestatie van de dag.

DSC 4182

Zo 1 dag later is dat al weer anders. Ik ben blij dat ik ondanks een dalletje tijdens het fietsen toch door heb geknokt en er nog zo’n eindtijd heb kunnen uitpersen. En dat allemaal in het licht van veel minder trainingsuren dan bijvoorbeeld 5 jaar geleden, kan ik eigenlijk alleen maar trots zijn op deze prestatie.

Op de dag erna een gezellige after party met onze verhuurders. Super gezellig, zoals eigenlijk de hele vakantie. 

DSC 4294 

Thomas