Marathon Rotterdam 2017

9 april 2017 – Thomas

Ik heb in het verleden denk ik maar 1 marathon gelopen die echt super ging en dat was direct mijn PR in 2014: 2:48:34. Die kwam destijds redelijk uit de lucht vallen trouwens, want de trainingen en testloopjes gaven niet de signalen af dat er zoiets in zou zitten. Sinds die tijd heb ik nog wel eens geprobeerd die tijd aan te vallen, maar meestal ging het tot 30 km goed en kwam daarna de klap en zakte ik weg naar een tijd net onder de 3 uur. Het komt er dan vaak op neer dat Nina maar een paar minuten achter me zit en ik dan achteraf besef dat het veel leuker en waarschijnlijk ook veel beter voor mijn lichaam zou zijn om een tandje langzamer te beginnen en dan het tempo goed doortrekken tot het eind. Dat is eigenlijk hoe Nina haar marathons loopt en sindsdien kies ik ervoor om Nina te hazen naar een mooie tijd onder de 3 uur. De klap van de marathon op mijn lichaam en geest is dan minder groot wat weer voordelen heeft op de voorbereiding naar Challenge Roth die ik de afgelopen 3 jaar (en dit jaar) in de planning heb. Op het moment dat ik me inschrijf voor een marathon heb ik vaak nog het idee voor eigen succes te gaan, maar tijdens de voorbereiding komt toch vaak naar voren dat het vanwege druk(te) op het werk niet lukt om de trainingen op zo'n manier in te richten dat ik ook echt vertrouwen heb in een goede afloop als ik op een sub 2:45 weg zou gaan.

Frank Heldoorn heeft mij in de tijd dat ik op zijn schema's trainde ook altijd afgeraden om een marathon te lopen in het voorjaar, met het oog op het triathlon seizoen, en die feedback kreeg ik een paar jaar geleden ook weer van Lars Karmelk. Vorig jaar heb ik de marathon van Rotterdam achterwege gelaten omdat Nina door haar gebroken teen de hele winter nagenoeg niet kon hardlopen en ik geen zin had om in mijn eentje een marathon training te doen. Daarnaast was dat een uitgelezen kans om naar Challenge Roth toe te trainen zonder een marathon in het voorjaar. Je weet nooit of het nu juist daardoor gekomen is, maar vorig jaar zette ik in Roth mijn PR neer op de hele in 8:39:12. Het is natuurlijk nooit dat ene 'detail' wat bepaald of je succes hebt of niet, maar het besef is wel gekomen dat het achterwege laten van de marathon in 2016 heeft bijgedragen aan mijn prestatie in Roth. Voor dit jaar heb ik dus gekozen voor het compromis van wel de marathon lopen, maar niet volle bak om mezelf toch wat te sparen voor Challenge Roth.

11

Nina heeft al jaren de droom om het D50 record die staat op 2:52 aan te vallen. Met een PR van 2:55 zou dat theoretisch mogelijk moeten zijn, maar met het blessure leed van Nina de afgelopen jaren is de voorbereiding telkens verre van vlekkeloos en is het al bijzonder dat ze (vooral op mentale kracht) de marathon nog onder de 3 uur kan lopen. Ook deze winter zat het weer niet mee. De gebroken teen tijdens CAA2015 heeft in 2016 tot veel achillespees klachten geleid en die werden helaas steeds erger aan het eind van afgelopen jaar. Over de fysieke oorzaak zijn de verschillende specialisten het niet helemaal eens, maar belangrijkste boodschap is altijd geweest dat ze vooral moest blijven lopen. Zo goed als het ging toch nog de trainingen gedaan in voorbereiding op Rotterdam, tot er 3 weken voor de marathon een hamstring blessure bij kwam. Die blessure noopte Nina er toe niet te starten tijdens het NK halve marathon in Nijmegen en maakten het uitlopen van de marathon ook zeer onzeker. Gezien de weersvoorspelling voor de 9e april en de mentale tik die ze zou krijgen als ze op voorhand al zou besluiten niet te starten, besloot Nina om gewoon te starten en uit te stappen als doorlopen niet meer verantwoord was. Dat was zo'n beetje de mindset waarmee we de marathon ingingen.

Normaal gesproken gaat Nina er na het startsignaal altijd als een speer ervandoor en gaat de eerste km dik boven de 15 km/h, maar deze keer blijft de snelheid steken op 14,3 km/h. Op de Erasmusbrug hoor ik Nina al zwaar ademen en haar gezicht schrijft boekdelen....pijn.

6

Ze geeft aan tot 5 km te willen blijven lopen, maar onderaan de Erasmusbrug geeft ze al aan direct uit te moeten stappen en na 2,5 km loop ik alleen. Ik had niet verwacht dat ik al zo vroeg alleen zou komen te lopen en mijn eigen plan zou moeten trekken. Ik overweeg om tempo op te pakken en sub 2:50 te gaan proberen, maar al snel besluit ik om gewoon een lekker tempo te pakken wat niet geforceerd aanvoelt. Dit blijkt rond de 4:05 op de km te liggen en dit loop ik steady door. Dat zou mij rond de 2:53 eindtijd moeten brengen als ik hem vlak kan houden. Eigenlijk gaat het heel lang goed en voelt het tempo lekker aan. Als ik de Erasmusbrug voor de 2e keer overga, is het gevoel nog steeds goed.

Eric Timmerman-01

De lus om het Kralingse bos is mentaal altijd lastig en met de lichte tegenwind vanaf km 34 gaat de souplesse toch weg. Ik besluit niet te forceren en mijn ritme hoog te houden, maar mijn tempo zakt toch wat weg richting de 4:30 op de km. Ik weet dat ik ruim onder de 3 uur ga finishen en probeer voornamelijk te genieten van de grote hoeveelheid mensen die zijn uitgelopen om alle lopers aan te moedigen. Eenmaal terug op de Coolsingel zie ik in de verte iets rozes naar mij zwaaien.....Nina! We geven elkaar een high 5 en in 2:57:14 kom ik over de finish.

7

Ik ben zeer content met deze uitvoering. Ik heb kunnen genieten van een geweldig evenement in heerlijke omstandigheden en ik heb mezelf relatief heel kunnen houden. Al nagenietend wandel ik door de finish area op weg naar de medailles en verzorging.

Eenmaal buiten de hekken komt Nina me tegemoet gelopen en delen we onze belevenissen van de afgelopen 3 uur. De sfeer in de auto terug naar Almere is toch heel anders dan afgelopen jaren. Als je beide hebt kunnen doen wat je wilde, zit je beide met lamme poten in de auto en kan je nagenieten van je dag en zijn alle fysieke mankementen een indicatie dat je weer iets bijzonders hebt neergezet. We hebben nu beide onze mankementen, maar Nina heeft die van haar zonder daar een bepaalde voldoening voor terug te krijgen. Dat is even een bittere pil om te slikken.

Ook ons 'ritueel' van een pizzaatje in de avond en een herstel dagje bij Sauna Thermen La Mer de volgende dag voelen niet hetzelfde aan. We hebben nog een heel triathlon seizoen te gaan en willen we daar beide met volle teugen van kunnen gaan genieten, is de eerste prioriteit om Nina weer pijnvrij te kunnen laten sporten. Daar gaan we hopelijk beide veel plezier aan beleven.

Thomas 

uitslag TN

 

Foto credit: Eric Timmerman