13 april 2014 – Thomas

Na de editie van vorig jaar gaf Nina al vrij snel aan het jaar erop weer te willen starten. Voornaamste reden was de geweldige entourage tijdens de marathon van Rotterdam (in vergelijking met Utrecht bv die Nina 3 keer gelopen heeft) en ten tweede (en ook niet onbelangrijk) omdat Nina een gratis startbewijs had vanwege de winst in de Provincie Challenge voor Flevoland. Zelf zat ik niet zo op nog een 42 km afzien te wachten. De editie van 2013 was me niet zo goed bevallen en ik begon me af te vragen of een snelle losse marathon wel aan mij besteed zou zijn. Afgelopen week zei ik het nog tegen Nina: “ik loop liever een marathon met vermoeidheid in 14 km/h (in een triathlon) dan 15 km/h met frisse benen” . Wat mij betreft hoefde Rotterdam 2014 dus niet zo, maar ik vind het ook wel erg leuk om samen met Nina de looptrainingen in de winter te doen en dan is een gezamenlijk doel van een marathon wel zo leuk. En daarmee was de inschrijving van Rotterdam 2014 een feit. 

De marathon van Rotterdam zou inmiddels mijn 25ste marathon worden: 15x in een triathlon en voor de 10e keer in een losse. Inmiddels redelijk wat ervaring met hoe ik het beste voor zo’n afstand zou moeten trainen. Een paar jaar geleden stond er een mooie trainingsopzet in de Triathlete die me erg aansprak en deze heb ik uitgewerkt tot een marathon schema van 14 weken waarvan 3x4 weken opbouw en 2 weken taper. De weken bestaan uit een Long Run (LR), een Medium Long Run (MLR) en Intervals plus nog een extra easy training voor de frequentie indien gewenst. In deze voorbereiding heb ik het bij de 3x in de week lopen gehouden. De 3 verschillende trainingen bestaan weer uit 3 variaties: de LR en MLR zijn onderverdeeld in Fast Finish (FF), Marathon Pace (MP) en Steady State (SS). De variatie in de intervallen komt uit de lengte: short, medium en long. Een LR met FF komt dan bv neer op 2:15 in totaal met 2:00 in DT1 (voor mij ~11 km/h) met de laatste 15’ progressief harder gaan lopen (bv 7’ DT2, 5’ DT3 en 3’ DT4). Een LR met MP komt dan bv neer op 2:30 in totaal met 1:30 in DT1 en de laatste 60’ op marathon tempo. De LR in SS zijn de langste trainingen en gaan geheel in DT1. De MLR was bij mij max 1:45 lang en heeft eenzelfde variatie als de LR, maar de tempo’s van de intensieve stukken mag wat hoger zijn.

De voorbereiding is eigenlijk erg voorspoedig verlopen. Afgelopen winter heb ik nog meegedaan aan de Kidsfirst crosscup in Almere (4 crosswedstrijden van 8 km) en deze heb ik allemaal aan het eind van een duurloop gepland zodat ze nog redelijk in het schema pasten. Best pittig om 8 km door de Almeerse klei te rennen na 1:30 of 2:00 duurloop ;-) Afgelopen winter ook 3 halve marathons gelopen als haas van Nina: Dronten in 1:24, Egmond in 1:26 en Citypiercity in 1:24. Allemaal mooie trainingen rondom mijn beoogde marathon tempo van 15 km/h met als extraatje veel voldoening door Nina naar mooie tijden/klasseringen te helpen.

13 april 2014 was het dan zover. Nina wilde graag een nieuw PR lopen (dus onder de 2:59) met ultiem een tijd rond de 2:55 en ik wilde (met een PR van 2:51) onder de 2:50 lopen en als het even kon 15 km/h lopen wat een eindtijd van 2:48:47 zou betekenen. Aan de andere kant wilde ik ook geen herhaling van het debacle van afgelopen jaar waar ik ook op 15 km/h begon en op 3:06 eindigde. Liever iets behoudender starten en zo wat meer energie voor de laatste km bewaren. Zoals altijd moest het weer een goede afweging worden tussen gevoel, snelheid en hartslag.

De weersvoorspelling was goed: 12-15 C, maar wel met windkracht 4. Op de wind gevoelige stukken maar goed de beschutting van andere lopers zoeken. Het begin ging erg ontspannen zoals het hoort. Ondanks dat het niet bloedheet was, ben ik bij de eerste drankpost bij 5 km al begonnen met mijn hoofd te koelen met water. In het verleden heb ik (buiten IM Hawaii) nooit zo’n probleem gehad met de warmte, maar sinds afgelopen jaar heb ik wat mindere ervaringen, vooral als het ineens warmer is en mijn lichaam nog niet geacclimatiseerd is. Bij 15 km kwam ik door in 59:13 en had ik al een mooie buffer opgebouwd tov het 15 km/h schema. Het gevoel was gelukkig nog goed. Halverwege kwam ik door in 1:23:27. Een jaar eerder zat ik er hier al redelijk doorheen, maar gelukkig voelde ik me deze editie een stuk frisser. Voor de tweede maal over de Erasmusbrug en even zwaaien naar Christie Veltman die mij dankzij haar dochters nog net op tijd zag (waarvoor dank!).

site Erasmusbrug

Rond 27 km kwamen mij 3 andere lopers achterop die een lekker tempo hadden en waar ik mooi bij aan kon sluiten. Het is volgens mij niet eens zo zeer het windvoordeel dat je haalt uit achter iemand aanlopen, maar meer de focus en rust die je kan pakken als je alleen maar ‘dom’ achter iemand aan hoeft te lopen. Alleen maar denken aan je houding, pasfrequentie, ritme, gevoel. Dit groepje bleef mooi bijeen tot 35 km en toen kreeg ik het toch wat zwaarder. De 35 km ging in 2:19:14 en ik had nog steeds 46 sec speling op mijn 15 km/h schema. 46 sec kan als sneeuw voor de zon verdwijnen als het echt slecht gaat, maar als ik het zou verspelen zou het meer een mentale kwestie zijn dan fysiek. Ik had het wel zwaar, maar met de juiste focus kon ik nog tempo blijven lopen.

Rond het 38,5 km punt maak je een bocht naar links en kom je de lopers tegemoet die nog rond het Kralingse bos moeten en dit was het punt waar Nina mij vorig jaar opgeraapt heeft. Toen moest ik een dikke 3 km op mijn tanden bijten om bij Nina te blijven. Het gevoel van die laatste 3 km vorig jaar sterkten mij nu om tempo te blijven houden.

site 41 km

Met nog 1 km te gaan dacht ik te weten dat onder de 2:48:47 ging lukken, maar hoofdrekenen na 41 km is niet mijn sterkste punt. Gelukkig loopt de Coolsingel wat omlaag de laatste 500m en kon ik daar goed snelheid houden. In 2:48:34 kom ik over de finish. Zelfs nog 13 sec speling ;-) Ik ben trots op mijn eindtijd en dat ik mijn doel gehaald heb: 42.2 km in 15.02 km/h gemiddeld. De afgelopen jaren lukte het mij al om met minimaal verval de marathon in een triathlon te lopen, nu is het mij ook gelukt in een losse. 1:23:27 over de eerste helft en de tweede in 1:25:07, een verval van 1:40!

Na de finish een beetje nagekletst met Thijs Gipmans die onderdeel uitmaakte van mijn groepje vanaf km 27 en vorig jaar voor het eerst een hele triathlon had gedaan (Ironman Lanzarote). Ik wist dat Nina niet zo heel ver achter mij zou hoeven zitten en eenmaal doorgewandeld naar waar de medailles werden overhandigd dacht ik de speaker “Nina Bakker uit Nederland” te horen roepen. Een blik op de klok vertelde mij dat er 2:55 verstreken waren. Dat zou super zijn! Afscheid genomen van de Noor waar ik mee aan het kletsen was en terug naar de finishlijn. Ik zag nog niemand op een brancard afgevoerd worden, dus dat was een goed teken. En daar zag ik mijn topper! Ondersteund door 2 hulpverleners maar nog steeds op haar eigen 2 benen. Geweldig om elkaar na de finish weer terug te zien en je beide de wedstrijd hebt gehad waar je op gehoopt had. Lees hier het verslag van Nina.

site medailles

Nadat de euforie van Nina wat was weggeëbd sloeg de vermoeidheid toch toe en begon ze misselijk en koud te worden. Na wat bekers thee ging het weer wat beter en helemaal in onze nopjes terug in de auto naar Almere. 

Tijdens de Triathlon van Nieuwkoop op 25 mei wordt het triathlon seizoen 2014 officieel geopend, maar dit was al een mooie prelude!

Met sportieve groet,
Thomas

Uitslag Rdam 2014