13 oktober 2012 - Nina

Het jaar 2012 is wel een heel bijzonder jaar aan het worden. Tegenslagen horen erbij, maar dit jaar was toch wel een beetje veel. Gebroken elleboog en schouderblad. Enorme problemen met maag en darmen en dan een week voor dé wedstrijd een bronchitis oplopen. Dat maakt de finish tijdens de zwaarste triathlon wedstrijd wel heel speciaal!

8 september 2012 - Nina

Kort geformuleerd was mijn doelstelling voor de halve triathlon: heel blijven voor Ironman Hawaii.
 
Met de enorme buikpijnen tijdens en de week na de wedstrijden IM Regensburg en IM Antwerpen 70.3 nog vers in het geheugen, heb ik de halve triathlon in Almere met weer een nieuw voedingsplan gedaan. Met dank aan professioneel Duits triathlete Sonja Tajsich voor de tips die ze mij gegeven heeft (zij heeft een lactose en fructose intolerantie).

22 juli 2012 - Nina

Met Ironman Regensburg nog maar 5 weken geleden, was dit een wedstrijd om lekker mee te doen en maar zien hoe het zou gaan.
Ook deze inschrijving was al gebeurd voordat ik mijn elleboog en schouderblad brak.
Na Regensburg ben ik vooral op gevoel gaan trainen. Alles gericht op goed herstel. Ik had wel een schema gemaakt, maar voornamelijk als richtlijn en voorkomen dat ik in mijn enthousiasme te veel zou doen.

17 juni 2012 - Nina

En dan is het eindelijk Race-day. De laatste dagen was het ‘wachten’ een beetje begonnen en nam de nervositeit weer een te grote rol in. Ondanks dat ik wel geniet van de dagen voorafgaand aan de wedstrijd, het bezoeken van de Expo, de pasta-party, de briefing, het inleveren van de fietsen, zou ik het toch heel fijn vinden om een stuk minder spanning te hebben.

12 april 2012 - Nina

De aanloop naar en het doel van Ironman Regensburg ziet er opeens heel anders uit. Wat is er gebeurd?
Op dinsdag 13 maart 2012 zijn Thomas en ik vertrokken naar Fuerteventura om daar een trainingsstage van 2 weken te doen. Waarin fietsen het belangrijkste onderdeel zou zijn. Na een best vermoeiende reis kwamen we ‘s avonds laat in ons appartementje aan en ik was blij verrast. Alles was helemaal naar wens.

5 maart 2012 - Nina

Eigenlijk kan ik alle wedstrijden met dezelfde vraag beginnen: Waarom ben ik toch altijd zo strontnerveus voor een wedstrijd?
Zelfs als het voor mij nergens om gaat, het niet mijn discipline is en ik voornamelijk heel wil blijven voor mijn grote doel dit jaar: Ironman Regensburg. Ratio heeft weer eens niets met emoties te maken. Zucht.

 2 juli 2011 - Nina

De voorbereiding
Eigenlijk heeft het hele jaar in het teken gestaan van KIMA (Kärnten IronMan Austria). Er is veel voor gedaan en veel voor gelaten. Vanaf half april veel last van quadriceps en schouders gehad, waardoor sommige geplande trainingen toch anders uitgevoerd moesten worden. De meeste mensen zullen wel gezien hebben dat ik met tape bij elkaar gehouden werd ;-)
Twee weken voor de wedstrijd zijn we afgereisd naar Klagenfurt en zaten we in een geweldig gelegen appartement net buiten Klagenfurt. Alleen de trap af en we lagen in de Wörthersee. En wat een uitzicht. Het fietsparcours is waanzinnig mooi en we hebben volop genoten.

28 augustus 2010 - Nina

Een heel jaar getraind en dan eindelijk is het zover. Vandaag ga ik mijn eerste hele triathlon doen: 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,2 km lopen. Vanaf ’s morgen 1:30 uur ben ik wakker, om 4:30 zouden we opstaan. Dus 3 uur wakker liggen met een enorme knoop in mijn buik van de zenuwen is niet echt fijn. Maar dan wordt het toch half vijf en mag ik eruit. Wat een stress, en waarom, de trainingen zijn gedaan, alles is al gepakt of ingeleverd, ik moet me alleen maar aankleden en wat eten en dan ‘gewoon’ de wedstrijd doen. Met moeite werk ik twee witte bollen weg en neem even later nog een banaan. Het zal een lange dag gaan worden.

5 april 2010 - Nina 


De voorbereiding
Nadat ik in 2007 voor de eerste keer een marathon gelopen had en dit samen met Thomas in Utrecht gedaan had, was het niet moeilijk om in 2009 hier weer voor te kiezen. Ging de eerste marathon nog in 3:14, bij de tweede ging daar al 10 minuten vanaf en finishten we beiden in 3:04. Natuurlijk verbeterde Thomas dit record doodleuk in de marathon tijdens de hele triathlon van Almere, weliswaar met een paar seconde, maar toch. Altijd baas Naasz boven baas.