10 juni 2018 – Nina 

Met de sponsoring van Run2Day Almere in samenwerking met Saucony kwam dit jaar ook een gratis start bij de halve marathon van de  Almere City Run. Ondanks blessureleed leek me dit een mooie test om te kijken waar ik stond met hardlopen. Met nog steeds weinig snelheidswerk was ik in trainingen gevorderd tot een lengte van 24 km in hartslagzone 1, dus qua afstand was dit mogelijk. Omdat ik 2 weken ervoor meegedaan had met het NK Run-Bike-Run (10-60-10 km) in Almere en daar in de 1e run 13,2 en in de 2e run  12,8 km/h gelopen had en daar niet al te veel schade van had ondervonden, vond ik dat het mogelijk moest zijn om de 21,1 km tussen de 13 en 13,5 km/h te lopen. En mezelf ook niet gek te maken om veel harder te gaan lopen. Er viel per slot van rekening niets winnen, maar wel een hele hoop te verliezen.

Kortom, heel blijven was het motto. Dat valt niet altijd mee. Met een startpositie vooraan in het startvak stond ik in ieder geval goed voor de foto, en wat later bleek naast Prins Pieter Christiaan. In het startvak zag ik weinig bekende dames staan en het competitieve in mij kwam al weer boven:  “ misschien zit er wel een podiumplaats in”. Echter, dit stemmetje werd hardhandig op z’n plek gezet “ hou je aan je plan, laat je niet gek maken, zo zit je het herstel niet in de weg. “ Ok. Dat doen we dan maar.

 

De eerste 4 km’s waren een beetje draaien en keren door het centrum van Almere en dat ging toch iets sneller dan gepland (15,5; 14,2; 14,0; 13,9 km/h), maar eenmaal aangekomen bij de Hoge Vaart kon ik mijn geplande snelheid en ritme pakken en liep daarna toch stabiel rond 13,6 km/h . Met een fietser constant voor mij die de 1e dame begeleide was ik wel erg blij:  mijn eerste echte loopwedstrijdje sinds mijn operatie in september en dan nu op kop lopen. De 2e vrouw was volgens hem niet zichtbaar. Ook fijn. Verder was er weinig conversatie en voordeel had ik ook niet echt van, daar hij altijd op ca. 15m voor mij fietste. Ik kon in ieder geval niet verkeerd lopen, in tegenstelling tot Thomas en nog iemand, waarbij de hekken van het keerpunt er niet waren…..

Het is een prachtig parcours! Het leidt je door het vele groen dat Almere bezit. Alles is weliswaar redelijk bekend, omdat we er ook altijd trainen, maar ook wel leuk om dan weer door veel bekenden aangemoedigd te worden.  En zelfs door te krijgen in welke positie Thomas lag (2de). Mooi dat het met hem ook goed ging.

Met mij ging het eigenlijk ook wel goed. De hielen voelde ik, maar niet heel ernstig, bochten ging ik voorzichtig door vanwege mijn rug en mijn rechter scheenbeen zeurde iets. Maar alles was zeer goed te doen.

Bij kilometer 18 begon ik met aftellen. Ik was er wel zo’n beetje klaar mee. Na lange tijd niet echt op tempo gelopen te hebben begon ik dan toch wel moe te worden. Echter het koppie laat me niet rustiger lopen. Met nog steeds de fietser voor me, was ik niet van plan mijn 1e plek bij de dames uit handen te geven.  In tegenstelling tot 5 jaar geleden, toen ik ook mee deed en de winst pakte met  1:27:17 was het nu in de laatste kilometers niet al te druk. 5 jaar geleden liep ik het laatste stuk samen met de 5 en 10 km. Dat was slalommen en niet fijn. Nu kon ik lekker blijven lopen. Zo naar de finish. Handen in de lucht! Blij dat ik dit al weer kan en zelfs met de winst bij de dames! Eindtijd: 1:32:46 (13,7 km/h uiteindelijk). Voor nu prima, maar nog niet waar ik zijn wil, maar dit is een hele stap in de goede richting. De beker wordt weer bijgezet op zolder ;-)

Nog leuker dat Thomas ook podium had, 3e plek. Doordat degene die heel lang op een 2e plek liep ook fout gelopen was, kwam Thomas wel als 2e over de finish, maar heeft hij heel sportief z’n plek afgestaan aan de echte nummer 2 van de wedstrijd. (Evenals Dennis de Knijff  overigens, die als 3e binnenkwam en doorschoof naar een 4e plek).

Uiteraard eerst direct na afloop een snelle massage door onze vaste sportmasseur Gerrit Jan Westenberg en vervolgens nog eens uitgebreid de dag erop. Lekker hoor. Altijd goed voor de beentjes.

Op naar de volgende uitdaging!

Met sportieve groet,

Nina Bakker