26 & 27 mei 2018 – Nina 

Het was intensief, zonnig, warm, leuk en mooi tijdens het Duin-weekend van Start2Finish! Op zaterdag zelf meegedaan aan het NK RunBikeRun (10-60-10 km) en op zondag als official aanwezig tijdens de triathlon divisie wedstrijden.

Dag 1

Op zaterdag ging ik meedoen met één opdracht: chill  ;-) Niet druk maken. Relaxt een wedstrijd doen. Terugkomen na blessureleed is altijd lastig. Maar belangrijkste is en was dat ik met deze wedstrijd niet mijn hele herstel weer op z’n kop zou zetten. Stapje bij beetje gaat het beter, na de operatie aan beide hielen in september, de aanhechting van de hamstring die heel pijnlijk blijft (waar ik inmiddels al weer meer dan een jaar mee loop) en de eeuwig opspelende rug. Dus, gewoon lekker genieten van het weer doen van een wedstrijdje, voor thuispubliek en supporters. Dat wordt weer gaaf!

Vooraf was ik wel nerveus, maar niet zo super gestrest als dat ik normaal altijd ben. Het viel me mee. En natuurlijk super dat Thomas bij me was. Thomas zou eerst de triathlon (OD) doen, maar omdat het toch veel gezelliger is om gelijktijdig richting een wedstrijd te vertrekken, ongeveer gelijk in de wedstrijd te zitten en vlak na elkaar te finishen heeft hij zijn start om laten zetten naar de RBR. Na het aanmelden, in-checken en warm lopen vertrek ik richting start.

 

Uit gewoonte ga ik vooraan staan in het startvak en kan nog genieten van de schaduw van de startboog. Na de start word ik aan alle kanten ingehaald, gelukkig werkt dit niet als een rode lap op een stier. Gewoon rustig (voor mijn doen) lopen. Zorgen dat ik niet te gek doe en blijven koelen. Wauw, ik zit weer in een wedstrijd, ik doe mee. Happy!! Vanaf het begin is het warm en het werd alleen maar warmer, ik denk 27 graden. Gelukkig heeft de organisatie het weer goed geregeld met 2 drankposten op een rondje van 2,5 km. Bij iedere post drink ik en koel ik.

Bij het heen en weer stuk moet er een 180 graden bocht gemaakt worden. Dat vindt mijn rug niet leuk en schoot in de kramp. Ik doe even rustig aan en gelukkig trekt de kramp weg en gaat het daarna weer. De volgende 7x dat ik hier langs zou komen, heb de bocht maar heeeeeel sloom gemaakt ;-)

Wat een feest weer! Zo blij dat ik weer mee kan doen in een wedstrijd. Het is puur genieten, ik loop ontspannen en zuig de energie die ik er van krijg in me op. En dan zoveel aanmoedigen en tevens ook waarschuwingen dat ik heel moet blijven. Maar het doet me zo goed! Ik geniet zo als ik lekker aan het sporten ben. En dus blijkbaar ook als ik niet voor in de wedstrijd mee kan doen. Thomas staat me aan te moedigen als ik langs kom vlak voor dat hij het startvak in moet. Daardoor gaat hij laat zijn startvak in en staat hij achteraan in het startvak. Ik riep dat het ok ging en dat ik ca. 13 km/h liep. Hij weet dus ook dat ik relatief rustig aan doe.

Het werd een mooie stabiele run, met tussentijden van  11:40, 11:40, 11:35 en 11:32  (46:25 totaal ) en liep ik gemiddeld 13,2 km/h. Bijna 2 km/h langzamer dan in 2016 toen ik 2e Dame Overall werd. Maar dat doet niets af aan de blijheid. Het hoogst haalbare voor nu was finishen en zorgen dat ik niets kapot zou maken ;-)

Na de 4e ronde loop ik de wisselzone in, trek mijn loopschoenen uit en pak mijn fiets. Rustig opstappen, geen rare capriolen maken. Het op de fiets springen laat ik aan anderen over.

De 3 ronden fietsen gingen zwaar. Drie keer 10 km heen over de dijk, keren en 10 km terug over de dijk. Met witte schuimkoppen op de golven van het Markermeer was duidelijk dat er meer wind stond dan voorspeld. Als voormalig zeiler betekenen witte koppen: windkracht 5. Op de fiets betekent dat: buffelen. Blijven draaien en niet te gek doen. Rug en hamstring meldden zich direct en gaven aan dat er beperkt kracht leverbaar was. Het is zoals het is. De zon schijnt, het is prachtig weer, ik ben lekker een wedstrijdje aan het doen. Kortom: genieten!!  Ik heb een extra bidon water meegenomen om ook op de fiets te koelen. Heerlijk, over mijn hoofd en rug. Zorgen dat ik niet oververhit raak. De heenweg was wind tegen en zwaar en ging in 28.2 , 28.4 en 27.2 km/h, op de terug ging het gelukkig een stukje harder  35.0 , 35.2 en 37.2 km/h.  Het mag duidelijk zijn dat wind aantrok  ;-)

Al vroeg ga ik met mijn voeten uit mijn wielerschoenen, en bereid ik me mentaal voor op de wissel. Netje voor de afstaplijn afstappen, het goede pad in lopen naar mijn plek, fiets ophangen, helm af, loopschoenen aan en gaan! Zo bedacht, zo gedaan.

De big smile is nog steeds aanwezig. Lekker stukje lopen, en grappig dat ik nu in deze 2e run nog steeds wel lekker kan lopen. Ronde voor ronde kom ik dichter bij finish en wordt die smile groter. En op het moment dat ik dan rechtsaf het groene tapijt op mag ben ik superblij!

Zo fijn dat ik heb kunnen racen. Niet op mijn oude niveau, maar op dit moment is het goed. En dat ik dan ook nog Nederlands Kampioen in mijn leeftijdsklasse ben geworden, dat is dan een mooie toegift.

 En dan nog even lekker met Thomas en vele anderen nakletsen over de wedstrijd ;-)

 Moe maar voldaan!

Dag 2

Voor de wekker word ik wakker en heb sinds tijden niet zo lekker geslapen. En voel me zelfs verassend fris. Kennelijk moet ik vaker een wedstrijdje doen!

Voor 7:00 melden we ons alweer op de wedstrijdlocatie. Het is het opvallend hoe relatief soepel ik loop en beweeg, zo opvallend dat bekenden dat ook zien en er positieve opmerkingen er over maken. Bijzonder, soms weet je niet wat nou goed is.

Als we compleet zijn met het hele officialteam van de dag begint, de briefing. SuperSunday voor de divisies, d.w.z. alle divisies starten hier, in totaal 12 starts! Voor de 2e, 3e, en 4e divisie is dit een stayer-sprint triathlon  (750 m -20 km- 4,5 km), voor de Ere en 1e divisie is het een Triple Mix. Deze wedstrijdvorm wordt voor het eerst in Nederland uitgevoerd in navolging van de Super League Triathlon .

Dit is een super korte wedstrijd over 200 m zwemmen (S), 5 km fietsen (B) en 1,5 km lopen (R). Dit wordt niet 1x maar 3x uitgevoerd in verschillende volgorden met individueel ieder 10 min pauze tussen de zogenoemde ‘heats’. Eerst S-B-R, dan volgt R-B-S en afsluitend B-S-R. 

 

In de ochtend begin ik bij de check-in en controleer de fiets en helm van de atleten. Als het rustig is of als we met genoeg mensen zijn loop ik door de wisselzone, beantwoord vragen, maak een praatje en kijk ondertussen of alles goed gaat. Leuk om ook op zo’n manier betrokken te zijn bij de wedstrijd. En zeker als er veel bekende atleten meedoen.  Als de eerste wedstrijd eenmaal gestart is, is het alle hens aan dek. Controleren dat iedereen zich aan de regels houdt, oppassen dat de atleten die nog niet gestart zijn, niet in de weg lopen/staan van atleten die al in de wedstrijd zitten etc.

Om 11:30 sta ik ingeroosterd op de motor. Ik los Thomas af van de motor en hij heeft de motorrijder al gebriefd dus dat doe ik alleen nog maar heel kort.

Tussen de verschillende starts door kan ik heel even van de motor af en benen strekken, maar voor dat  ik het weet kan ik al weer de motor op.

Vanaf ca. 14:30 sta ik weer in de wisselzone, met name bij de op- en afstap lijn, samen met Thomas en 2 assistent-officials. Maar ik doe andere taken binnen in de wisselzone, zoals controle of de  helmbandjes niet los zitten als de fiets in de hand is en andere overtredingen tijdens het wisselen. Nu beginnen de starts van de Triple Mix.

 

Het is één groot spektakel. Er zit zoveel vaart in de wedstrijd, voordat je het weet zijn ze al weer terug. De 1e divisie dames bijten de spits af en 84 dames zwemmen tegelijk  200m naar de kant waarna ze vervolgens als bijna één grote groep op de fiets stappen. Dat gaat niet bij iedereen goed. Na ca. 8 minuten komen de eerste dames al weer terug. Dan afstappen, er zijn 2 dames op kop, bij de eerste dame gaat het nog goed, de 2e dame neemt het halve fietsenrek mee. Daar win je geen tijd mee. Dan volgt een hele grote groep, ca. 80 vrouwen achter elkaar die voor de lijn af moeten stappen. We staan er met 4 man te jureren, maar nog kom je ogen te kort. Wat een hectiek.

De 2e en 3e heats zijn minder chaotisch omdat het veld steeds verder uit elkaar getrokken wordt.

Dan volgen de 1e divisie heren en daarna de Ere divisie dames. Het blijft spektakel.

Alles gaat in een razend tempo door. Na de eerste heat vind ik heel even tijd om bij Willem in VIP ruimte een fles Fanta, flesjes water en wat bekertjes om hard werkende officials en assistent-officials in de wisselzone wat extra energie en vocht te geven, want het is nog steeds heel erg warm  (29 graden in de schaduw, maar wij staan vol in de zon).

Als ik buk gaat het fout, mijn rug. In de loop van de dag begon mijn rug al op te spelen, maar nu is het echt even foute boel. Ik ga naast de wisselzone in het gras liggen. Als ik na een paar minuten weer overeind wil komen kan ik zeer moeizaam lopen. Ondersteund door 1 van de motorrijders ga ik richting EHBO en kan daar gelukkig in de schaduw een tijdje op stretcher liggen. Na ca. 15 min. voel ik dat het weer beter gaat en kom overeind. Van de dame bij de EHBO hoor ik dat er weer 10 jaar jonger uit zie en weer kleur op mijn gezicht heb. Dat is positief ;-)

Ik loop  terug richting de wisselzone, op tijd om bij de 1e heat van de Ere divisie mannen op mijn plek te staan. Het gaat wel weer. Nadat ook de laatste atleet in de laatste heat de fiets weer opgehangen heeft wandelen we terug richting finish. Nog even de administratie doen en dan kunnen we naar huis. Het is 21:00 uur als we in de auto stappen en rijden naar huis. Het was lange  en enerverende dag, maar super leuk om dit weer gedaan te hebben. Dit soort lange dagen hebben we normaal niet, maar ik ben blij dat ik er weer bij was.

Volgende week jureren tijdens het NK midden afstand in Nieuwkoop.

 

Met sportieve groet,

Nina

Foto credits: Christie Brouwer, Evert Woutersen