18 september 2016 – Nina

De DamtotDamloop was ook dit jaar weer een super mooi  en goed georganiseerd evenement.  Leuk dat ik dit jaar als ‘genodigde toploper’ mocht starten en kon genieten van de speciale voorzieningen, voor, tijdens en na afloop van de wedstrijd. Dat zou het iets meer relaxed moeten maken, maar voor degenen die mij beetje kennen, kunnen zich indenken dat ik weer behoorlijk nerveus was. Ondanks dat, heb ik wel de invitatie waar kunnen maken (zo voel ik dat) met winst in mijn categorie (D50) en 2e Master (V35+)  in een tijd van 1:05:15.

Het blijft altijd lastig om vooraf in te schatten wat je in de wedstrijd kunt. Zeker wanneer blessures een rol spelen. Al nadat ik in het najaar 2015 uit gips kwam spelen beide achillespezen behoorlijk op. Veelal loop ik kreupel na een looptraining of gewoon een uurtje zwemmen. Snelheidstrainingen heb ik dan ook weinig kunnen doen. Blijven bewegen was het motto, om maar zoveel mogelijk doorbloeding te houden. Verrassend vond ik het dan ook toen ik op zondag lang aan inlopen was om alles goed op te warmen,  en de focus even naar mijn achillespezen ging om eens goed voelen, dat ik geen pijn voelde. Raar, dat is nieuw : geen pijn, wel wat stijf. ’s Morgens had ik wel een pijnstiller genomen, maar meestal doet dat niet zoveel. Erg fijn! Zou er dan eindelijk een reset van mijn hersenen zijn dat die pijnprikkels nergens voor nodig zijn? Er is namelijk vooralsnog  geen directe oorzaak van mijn pijnklachten te vinden.

De laatste voorbereidingen gedaan, mijn tasje met aan een LeChampion vrijwilliger gegeven en het startvak in. Heerlijk rustig, geen gedrang en toch vooraan staan. Wij (de toplopers) mochten achter de prominenten starten. Dus toen om 10:25 het startschot ging voor de mannen, liep ik 4 seconde later onder startboog door. De IJ-tunnel is niet mijn ding, ik wil er altijd zo snel mogelijk uit, maar moet oppassen dat ik mezelf niet opblaas. Eenmaal uit de IJ-tunnel heb ik toch wel last van de wind die uit het noordoosten komt. Ik probeer te schuilen achter mannen, maar het lukt niet goed. Ze gaan te hard en ik loop grote stukken alleen tegen de wind in. Dat is dan weer het nadeel , alhoewel ik het vrij lopen een groter voordeel vind. Volgende keer toch maar kijken of ik mijn superhaas Thomas kan strikken  ;-) Hij startte pas om 11:45 met een recreatief business team van zijn werk.  Vooraf ging hij met mij mee als mijn begeleider en is vervolgens aan zijn 20km duurloop begonnen naar zijn start van de DamtotDamloop.  Onderweg stond hij mij zelfs nog even aan te moedigen!

Ik hoop natuurlijk altijd dat ik harder kan, maar als ik bij de klok van 5 km 19:39 (15,3 km/h)  zie staan, weet ik dat het eigenlijk net niet hard genoeg gaat. Ik verwacht toch nog wel wat verval gezien de ontbrekende intensieve trainingsarbeid.  Ik blijf pushen om te zorgen dat ik bij de 10km net onder de 40 min uitkom. Dat lukt helaas net niet:  40:12 en de gemiddelde snelheid is inmiddels naar 14,9 km/h  gezakt. Doelen dan maar weer bijstellen. Ik hoop nog onder de 1:05 te kunnen finishen. Maar het gaat zwaarder en zwaarder. Ik probeer bij mannen te blijven die een beetje mijn tempo lopen. En met wind mee probeer ik de souplesse terug te vinden, maar die is eigenlijk al jaren zoek ;-)

Video-10km-02

‘Ontspan’ zeg ik tegen mezelf. Denk aan Drafje Slippers (Dafne Schippers in de Donald Duck), zij gaat ook harder als ze de ontspanning vasthoudt.

Al vanaf ongeveer 8km ben ik aan het aftellen, weet dat ik dan over de helft ben. Blij ben ik dan ook als ik de klok van  15 km zie, met de aangegeven tijd ben ik iets minder blij: 1:00:49. Ik moet flink kunnen versnellen wil ik onder 1:05 duiken. Net voor het 15 km punt heeft Erica Belandi mij ingehaald. Ik probeer mee te gaan, maar zie het gaatje net iets te groot worden. Ik denk bij mezelf: “Niet te vroeg aanzetten, mogelijk dat je haar nog in een sprint naar de finish in kunt halen”.  De brug bij ca. 500m voor de finish nekt me behoorlijk. De benen lopen helemaal vol en tintelingen over mijn hele lijf. Dat is voor mij het seintje dat ik op de grens zit en weet dat een sprint er niet in zit. Ik kom 7 seconde na haar over de finish.

 Andrea de Graaf-01a

Als het klopt hoe het prijzengeld voor Masters Overall verdeeld gaat worden, dan tellen de vrouwen Senioren hierin mee (heel vreemd) en moet dan nog 2 senioren dames voor me laten en eindig dan net als 4e.  Die 7 seconden nekken me. Ben wel blij dat ik nog prijzengeld heb voor de winst in mijn D50 categorie!

Volgend jaar nieuwe ronden nieuwe kansen en hopelijk een finish onder de 1:04!

Na afloop van de wedstrijd geniet in van een massage en de verzorging in de LeChampion tent en wacht daar op Thomas, die ondanks zijn voorafgaande lange duurloop nog even gefinisht in 1:04:16! Strak 15 km/h. Mijn Topper!

Jos Willemsen-01a

Dank aan fotograaf Jos Willemsen die voor RighttoPlay aan het fotograferen was en ons op verzoek vastlegde.

Met sportieve groet,

Nina

 

Foto credits: Jos Willemsen, Andrea de Graaf