Profiel

hawaii finish

In 2006 stond ik voor de eerste keer te kijken bij Holland Triathlon Almere en volgde ik Thomas, die zijn eerste lange afstands triathlon deed, op de voet. Erg leuk om te doen en ook om te zien dat het niet allemaal supersnelle, afgetrainde atleten waren. Dat was de eerste keer dat ik dacht: als zij het kunnen, dan zou ik het ook moeten kunnen, met mijn jarenlange ervaring op de fiets en het lopen. Alleen zwemmen… ik kan geen borstcrawl zwemmen. Daarna heb ik nog bij diverse triathlons aan de kant gestaan, maar op Hawaii, in 2008, waar Thomas voor de eerste keer mee deed aan de Ironman World Championship ben ik zo geïnspireerd geraakt dat ik ook een triathlon wilde gaan doen. De zwaarste opgave was leren borstcrawl zwemmen. Dat viel niet mee als je dat nooit geleerd hebt op jonge leeftijd. In juni 2009 deed ik mijn eerste triathlon, een Olympische afstand in Almere.

Het jaar erop deed in voor de eerste keer een lange afstands triathlon. Tijdens de Holland Triathlon Almere in 2010, met ontzettend slecht weer, finishte ik in 10:59:48 (2e D40+, 7e dame Overall). Het jaar daarop probeerde we ons beide de kwalificeren voor de Ironman World Championship Hawaii tijdens Ironman Klagenfurt. Ondanks mijn supersnelle marathon (3:07) was mijn lekke band de oorzaak dat ik mijn ‘slot’ voor Hawaii miste. Ik finishte in 10:29:05, maar een kwartier achter de nummer 1 van mijn leeftijdscategorie.

De beste triathlon was Ironman Regensburg in 2012, niet de snelste tijd, maar gezien de omstandigheden, in maart nog mijn elleboog en schouderblad gebroken, en tijdens de wedstrijd heel veel buikpijn, waanzinnig dat ik daar mijn slot voor Hawaii wel gepakt heb. Ik won mijn agegroup ondanks de tegenslagen. Superblij!

In oktober 2012 finishte ik in een enorm zware editie van de World Championship Hawaii. Hoge golven, veel stroming, veel wind en enorm warm en vochtig. De euforie op de finishlijn was geweldig!

Uitgebreide verslagen zijn onder ‘blogs’ op de site te vinden.